از تیر ماه 1384 به بعد،با به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد و هیات دولتی که اکثر آن را فرماندهان سابق سپاه پاسداران و نظامیان تشکیل داده اند،محدودیت های حوزه اطلاع رسانی شدت یافته است و از سه سال پیش تاکنون(تیرماه 87)دولت از فضای مطبوعاتی علیه خود شاکی است تا جایی که انتقاد از دولت، روزنامه ای اصولگرا مانند «تهران امروز» را نیز به محاق توقیف فرستاد و وزارت ارشاد دولت نهم این بار نه با توصیه  بلکه با دستور توقیف یکی دیگر از درختان باغ مطبوعات و آزادی را قطع کرد.(اگرچه این روزنامه مشکل سازمانی و... را نیز داشت و ...).اعتماد ملی هم فعلا به سلامت از حادثه گذشت اگرچه با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری باید به استقبال محدودیت های بیشتری در عرصه رسانه ای کشور برویم. 

در سال 84 بیش از 10 نشریه و 38 روزنامه نگار بازداشت شدند.در فاصله اردیبهشت 1385 تا  اردیبهشت 1386 چهار روزنامه، ایران،شرق،روزگارو سیاست روز توقیف شدند و این بار برخلاف گذشته توقیف این روزنامه ها با درخواست هیات نظارت بر مطبوعات انجام می شد.(انجمن صنفی روزنامه نگاران،14 بهمن 1385)

 تقاضای انتشار روزنامه ها محدود شده است و در عوض برای نشریات دوره ای ماهانه، و فصلنامه و... گرفتن مجوز راحت تر است به طوری که هیات نظارت بر مطبوعات در فاصله سال 85 و 86  تقاضاهای انتشار مطبوعات را بررسی و برای کمتر از 50 در صد تقاضاها اجازه انتشار صادر کرد که در میان این نشریات،روزنامه ها هیچ جایگاهی نداشتند.در دولت فعلی(احمدی نژاد) با تغییر ترکیب هیات نظارت بر مطبوعات و یکدست شدن تقریبی آن به نظر می رسد که مرکز ثقل توقیف مطبوعات از دستگاه قضایی به هیات نظارت منتقل شده است.

 از عجایب مطبوعات در دوره فعلی این است که تعدادی از مطبوعات در دولت احمدی نژاد، از سوی قوه قضائیه اجازه انتشار مجددیافتند و به گفته بسیاری از صاحب نظران دولت به شاکی اصلی مطبوعات و  روزنامه نگاران تبدیل شده است تا جایی که قوه قضائیه در مواردی نقش مدافع مطبوعات در مقابل دولت را پیدا کرده است.